|
مولای من
مولای من!من همان کودکم که توپرورده ای و بزرگش کرده ای!
من همان گمراهم که تو به راهش آورده ای و هدایتش کرده ای !
من همان گرسنه ام که تو سیرش ساخته ای!
من همان فقیرم که تو قدرت و قوتش داده ای !
من همان گدایم که تو کرامتش کرده ای!
من همان ضعیف مظلومم که تو به یاریش شتافته ای!
خدای من!من همانم که در خلوت از تو شرم نکرد و پیش دیگران نیز در اندیشه تو نبود .
منم آن درگیر ماجراهای سترگ.
من همانم که به سرور خود جسارت کرده است و برمهتر خود دلیری ورزیده است .
من همانم که جبار آسمان را نافرمانی کرده است.....
اما اکنون چه کسی می تواند مرا از عذاب تو برهاند....
بنده به کجامی تواند بگریزد جز به دامان مولای خود....
دریافتی از دعای ابو همزه ثمالی |